พระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ (พิมพ์ชายจีวรบาง) พระองค์นี้เป็นฝีมือช่างหลวงยุคปลาย เนื้อปูนสุกผสมปูนดิบ เนื้อพระค่อนข้างหยาบเล็กน้อย เป็นพระที่ผ่านการใช้มาพอสมควร แตกรานทั้งสองด้าน ซึ่งเซียนรุ่นก่อนสอนว่า พระสมเด็จวัดระฆังจะแตกรานเฉพาะด้านหน้าเท่านั้น ด้านหลังจะไม่แตก ถ้าเจอพระสมเด็จที่แตกรานด้านหลังให้ตีเก๊ได้เลย ซึ่งความเป็นจริงแล้วการแตกโดยธรรมชาติ จะกำหนดไม่ได้ว่าจะให้แตกเฉพาะด้านหน้าเท่านั้น ที่แตกเฉพาะด้านหลังอย่างเดียวก็มี เพราะฉะนั้นจะยึดเอาการแตกราน มากำหนดความเก๊แท้ของพระไม่ได้.

 

พระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ เนื้อดินสอเหลืองยุคปลาย แกะแม่พิมพ์โดยช่างสิบหมู่ ดินสอเหลือง หรือดินโป่งเหลือง เป็นดินโป่งประเภทหนึ่งที่มีสีเหลืองตามธรรมชาติ จัดเป็นของขลังประเภทหนึ่ง เป็นของดีในตัวเอง ท่านสมเด็จโตท่านได้นำดินโป่งเหลืองนี้มาเป็น ส่วนประกอบในการสร้างพระของท่าน โดยใช้เป็นส่วนผสมในการทำผง เพื่อปั้นเป็นแท่งดินสอสำหรับเขียนคาถา แล้วลบเอาผงไปทำผงวิเศษต่อไป นอกจากนี้ท่านยังนำดินโป่งเหลืองไปใช้ เป็นส่วนผสมทำผงเพื่อสร้างองค์พระอีกด้วย เนื้อครกใดมีส่วนผสมของดินโป่งเหลืองมาก เนื้อพระก็จะออกสีเหลืองจัด อย่างเช่นองค์ที่ลงให้ชมในวันนี้เป็นต้น.

 

พระสมเด็จวัดเกศ พิมพ์ใหญ่ ๗ ชั้นนิยม ท่านสมเด็จโตได้สร้างพระพิมพ์นี้ตั้งแต่ยุคต้น จนถึงยุคปลาย พระพิมพ์นี้ตามบันทึกของหลวงปู่คำว่า นายทองช่างทำโบสถ์ติดกระจกหน้าบันอยู่อ่างทอง เป็นผู้แกะแม่พิมพ์ถวาย เมื่อปี พ.ศ. ๒๓๖๔ และท่านได้สร้างพระพิมพ์นี้ที่วัดระฆัง นำไปบรรจุกรุไว้ที่วัดไชโยวรวิหาร และที่ไม่บรรจุกรุก็มี ท่านทำไว้อีกหลายวาระ สำหรับพระองค์ที่ลงในวันนี้เป็นพระยุคปลาย เนื้อหนึกนุ่ม ใช้น้ำมันตั้งอิ๊วเป็นตัวประสาน.

 

พระสมเด็จพิมพ์ใหญ่ยุคกลาง พระองค์นี้สภาพผ่านการใช้ ผิวส่วนใหญ่เปิดแล้ว ทำให้เห็นมวลสารชัดเจนขึ้น พระองค์นี้มีแร่ฮีมาไทต์ (Hematite) หรือแร่เหล็กไหลผสมอยู่มาก รวมทั้งมวลสารมงคลต่างๆ เป็นพระที่มีสภาพดูง่ายแขวนได้สบายใจ.

 

พระกรุวัดพลับพิมพ์เม็ดบัว สร้างโดยสมเด็จพระสังฆราชสุกไก่เถื่อน มีคนรุ่นเก่าได้รวบรวมพิมพ์พระกรุนี้ไว้ ว่ามีทั้งหมดประมาณ ๑๘ พิมพ์ แต่พิมพ์ที่เล่นหา และรู้จักกันมีดังนี้ ๑.พิมพ์วันทา (พิมพ์ถือดอกบัว หรือพระยืน) ๒.พิมพ์ตุ๊กตา มี ๓ ขนาด คือใหญ่ กลาง และเล็กด้านหลังนูน ๓.พิมพ์เม็ดบัว ลักษณะคล้ายเม็ดบัว ๔.พิมพ์เม็ดน้อยหน่า ลักษณะคล้ายเม็ดน้อยหน่า ๕. พิมพ์ภควัม ๖. พิมพ์สมเด็จ ไม่มีซุ้ม ฐาน ๖ ชั้น ขนาดส่วนกว้าง ๒ ซ.ม. สูง ๓.๕ ซ.ม. เนื้อพระวัดพลับมีความคล้ายคลึงกับเนื้อพระสมเด็จ ของท่านสมเด็จโตมาก เนื้อพระขาวค่อนข้างเหลือง (คราบกรุสีเหลือง) มักพบมีเม็ดทรายเล็กๆผสมอยู่ ผิวพระจะไม่ตึงเป็นมัน และมักพบเนื้อที่เกิดขึ้นใหม่งอกขึ้นมา เป็นเม็ดเนื้อนี้สามารถโตขึ้นได้ตามอายุ สำหรับพระที่ลงในวันนี้เป็นพิมพ์ "เม็ดบัว"

 

พระกริ่งปวเรศ ปี ๒๔๓๔ พิมพ์สมบูรณ์พูนสุขเปียกทอง.