พระสมเด็จวัดเกศไชโย พิมพ์ ๕ ชั้น

พระวัดเกศพิมพ์ ๕ ชั้นแต่เดิมถือเป็นพระนอกพิมพ์ แต่ปัจจุบันเป็นที่หากันและมีจำนวนน้อย พระองค์นี้เคยถักลวดไว้สำหรับใช้แขวน
และลงชาดทาทับด้วยรักสมุก เป็นวิธีการทำของช่างหลวงที่ทำให้สำหรับเจ้านายชั้นสูงในยุคนั้น

พุทธวจนะในธรรมบท

พระกริ่งยุคต้นรัชกาลที่ ๔

พระกริ่งองค์นี้สร้างในสมัยต้นรัชการที่ ๔ เนื้อสัมฤทธิ์เปียกทองและบุด้วยแผ่นเงิน

พระกริ่งองค์นี้สร้างในสมัยต้นรัชการที่ ๔ เช่นกันเนื้อสัมฤทธิ์ ก้นจาร

พระกริ่งสายวัดบวร ๓

พระกริ่งเปียกทอง ตอกจีวรลายดอกสร้างปี พ.ศ. ๒๔๑๗

พระกริ่งเนื้อสัมฤทธิ์ พิมพ์แต่งก้นจาร มะอะอุ สร้างปี พ.ศ. ๒๔๓๔

พระกริ่งสายวัดบวร ๒

พระกริ่งองค์นี้ โค๊ตเม็ดงาไส้ในใหญ่ปลายเอนชี้ขึ้นด้านบน น่าจะสร้างปี พ.ศ.๒๔๑๖ ถ้าใครสนใจเรื่องพระกริ่งปวเรศและพระกริ่งของสมเด็จโต
ผู้เขียนแนะนำให้ไปหาอ่านบทความของ ท่าน"ดร.ณัฐชัย เลิศรัตนพล" เพราะท่านเป็นคนแรกๆ ที่นำเรื่องพระกริ่งเหล่านี้มาเผยแพร่ก่อนผู้อื่น
(ผู้เขียนไม่รู้จักท่านเป็นการส่วนตัว)

พระกริ่ง สายวัดบวร ๑

พระองต์นี้เป็นพิมพ์แต่ง ตอกจีวรลายดอก เนื้อสัมฤทธิ์ดูจากโค๊ตเม็ดงาน่าจะสร้างปี พ.ศ.๒๔๓๔

พระองค์นี้สร้างปี พ.ศ. ๒๔๑๖ ซึ่งเป็นปีแรกที่ใช้ พระปรมาภิไธยย่อ จปร ลักษณนี้ ออกแบบโดย หม่อมเจ้าประวิช (ต๋ง) ชุมสาย ในกรมขุนราชสีหวิกรม
เมื่อเราทราบเช่นนี้แล้ว ถ้าเจอพระสมเด็จที่มี พระปรมาภิไธยย่อ จปร ลักษณนี้อยู่ด้านหลังเราก็จะทราบว่า พระองค์นั้นไม่ทันหลวงปู่โต เพราะท่านสิ้นปี พ.ศ. ๒๔๑๕

พระปรมาภิไธยย่อ จปร

พระสมเด็จวัดระฆัง เนื้อก้นครก

พระสมเด็จเนื้อก้นครกหรือเนื้อหยาบคือการตำบดมวลสารต่างๆไม่ละเอียด เห็นชิ้นมวลสารชัดเจน คนรุ่นก่อนว่าเป็นเนื้อก้นครกเพราะมวลสารที่มีน้ำหนักจะมากองอยู่ด้านล่างเนื้อจึงหยาบ
ส่วนเนื้อที่กดพิมพ์ก่อนก็จะเป็นเนื้อละเอียดทั่วไป จึงเรียกพระเนื้อหยาบว่าเนื้อก้นครก 

พระสมเด็จวัดระฆัง พิมพ์ใหญ่

พระสมเด็จองค์นี้เป็นพิมพ์นิยม ของหลวงวิจาร เจียรนัย เนื้อหนึก-เหนียวมีคราบน้ำปูนเต็มผนังด้านหลังองค์พระ แสดงถึงความสมบูรณ์ของพระองค์นี้ ส่วนมวลสารต่างๆกระจายให้เห็นอยู่ทั่วไป

พระพิมพ์พิเศษนิ้วมือ (วัดระฆัง)

พระพิมพ์นิ้วมือ (นิ้วโป้ง) เป็นพระเนื้อผงผสมข้าวสุก และผงเกสรต่างๆ พระองค์นี้เป็นพระยุคกลางยังใช้น้ำอ้อยเคี่ยวและน้ำผึ้งเป็นตัวประสาน เนื้อจึงแตกลาน นอกจากพระพิมพ์นิ้วมือแล้ว
ยังมีพระพิมพ์เล็บมืออีก มีลักษณป้อมคล้ายเล็บหัวแม่โป้ง ท่านทำไว้ที่วัดปากบาง นอกจากนี้พระทั้ง ๒ พิมพ์ทางวังหน้าก็ได้ทำขึ้นเช่นกันและรูปองค์พระด้านในก็มีหลายพิมพ์ทรง