วันอังคารที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2560

พระสมเด็จพิมพ์พิเศษองค์นี้เป็นฝีมือช่างหลวง แกะแม่พิมพ์ปราณีตวิจิตร องค์ค่อนข้างเขื่องเนื้อละเอียดแกร่งสวยงามมาก




พระพิมพ์นี้ท่านน่าจะทำถวายร.๔ (ในความคิดของผู้เขียน) เพราะรัชกาลที่๔ท่านมีนามเดิมว่า "สมเด็จเจ้าฟ้ามงกุฏ" ส่วนเนื้อพระเป็นพระยุคกลางคือแก่ข้าวสุกและใช้น้ำอ้อยเคี่ยวเป็นตัวประสาน ฝีมือช่างหลวงแกะพิมพ์ พระได้ลงชาดและปิดเงินเปลว การลงชาดแดงจะทำถวายเฉพาะในวังหรือเชื้อพระวงศ์เท่านั้น ด้านหลังองค์พระมีรอยจารด้วยมือ พระเหล่านี้จะพบเห็นได้ยากมากเป็นของดีมีคุณค่าที่ถูกลืม อย่างน่าเสียดาย






วันพุธที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2560

๒๒ มิถุนายน ๒๕๖๐ เป็นวันมรณภาพของท่านสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ครบ ๑๔๕ ปี



๒๒ มิถุนายน วันมรณภาพท่านสมเด็จโต

๒๒ มิถุนายน วันมรณภาพท่านสมเด็จโต ในวันพรุ่งนี้จะครบรอบ ๑๔๕ ปี ที่ท่านสิ้น หลวงปู่คำเล่าว่า ท่านโตได้เขียนวันตาย (มรณ) ไว้ตรงที่ข้างฝาห้องของท่าน โดยเอากรอบรูปใหญ่ปิดเอาไว้ มีใจความว่า ฉันต้องลาญาติโยมไปตามกฏแห่งกรรม ทุกๆ คนก็ต้องเป็นอย่างนี้ "ไปไม่กลับ หลับไม่ตื่น ฟื้นไม่มี หนีไม่พ้น" และทุกๆคนต้องพบกับมันเข้าในวันใดวันหนึ่ง ฉะนั้นฉันจะขอลาญาติโยมที่ให้ความอุปการะฉันมาตลอดชีวิตนี้ ฉันจะจากไปเวลาเที่ยงคืนของคืนวันศุกร์ ติดกับคืนวันเสาร์ แรม ๒ ค่ำ เดือน ๘ ปีวอก จ.ศ. ๑๒๓๔ นี้แน่นอน สื่งใดที่เป็นความดีฉันขอมอบให้โยมทุกๆ คน และขอให้ผลบุญจงรักษาญาติโยมทุก ๆ คนเทอญ นี่เป็นคำที่ท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) ที่ได้เขียนไว้ที่ข้างฝาห้องของท่าน โดยเอากรอบรูปใหญ่ปิดไว้เป็นเวลาหลายปี จนเณรช่วงได้เข้าไปทำความสะอาดห้องของท่านได้กวาดหยักใย่ไปโดนกรอบรูปตกลงมาจึงพบข้อความที่ท่านได้เขียนเอาไว้ ถึงวันมรณภาพของท่าน แต่เณรช่วงไม่กล้าเล่าให้ใครฟัง จนกระทั่งท่านโตได้มรณภาพแล้วจึงได้บอกให้พระปลัดมินศร์ฟัง ทีแรกไม่เชื่อเลยพาไปดูที่ห้องและเอากรอบรูปออกดู จึงรู้ความจริงว่าท่านโตได้เขียนไว้จริงเป็นลายมือของท่านเอง (หลวงปู่คำบันทึกว่าท่านมรณภาพที่วัดระฆัง ซึ่งน่าเชื่อถือเพราะท่านอยู่ในเหตุการณ์ และท่านได้บันทึกเหตุการณ์ของเช้าวันที่ ๒๒ มิถุนายน ๒๔๑๕ ไว้ด้วย หลวงปู่คำเล่าว่าท่านสมเด็จฯโตได้บอกกับพระลูกวัดให้เตรียมตัวจัดงานใหญ่ครั้งสุดท้ายของท่าน เมื่อพระลูกวัดถามว่างานอะไร ท่านไม่ตอบ บอกเพียงว่า ถึงเวลาแล้วก็จะรู้เอง) พระราชทานเพลิงพระศพ แรม ๘ ค่ำ เดือน ๘ ปีระกา จ.ศ. ๑๒๓๕ ตรงกับ วันที่ ๒๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๑๖ เวลา ๔ โมงเย็น หรือ ๑๖.๐๐ น. พระอัฐิป่นกลายเป็นผงขี้เถ้าหมด