วันเสาร์ที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2566
เหรียญหล่อหน้าเสือ รุ่นแรก หลวงพ่อน้อย วัดธรรมศาลา จังหวัดนครปฐม สร้างประมาณปี พ.ศ. ๒๔๙๘ เป็นเหรียญหล่อโบราณรูปใบเสมา ด้านหน้าเป็นภาพหลวงพ่อน้อย ด้านหลังเป็นยันต์นะทรงแผ่นดิน เนื้อพระเป็นเนื้อทองผสม และท่านได้ใส่แร่จากเกาะล้าน (แร่ฮีมาไทต์ Hematite จัดอยู่ในกลุ่มแร่เหล็กไหล) ผสมลงไปในเนื้อด้วย ครั้งแรกที่ลูกศิษย์ได้นำตัวอย่างเหรียญมาให้ท่านดู ท่านได้อุทานว่า "หน้าดุอย่างกับเสือ" ใครเขาจะเอาไปใช้ จึงเป็นที่มาของชื่อเหรียญว่า "พิมพ์หน้าเสือ" เหรียญรุ่นนี้เป็นเหรียญยอดนิยมเหรียญหนึ่ง ของคนจังหวัดนครปฐม ที่มีประสบการณ์เรื่องเล่าสืบต่อกันมามากมาย โดยเฉพาะเรื่องทางด้านคงกระพัน และมหาอุด.
วันศุกร์ที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2566
พระสมเด็จฐานสามชั้น พิมพ์พระประธาน เนื้อผงยาจินดามณี หรือยาวาสนา หลวงปู่บุญ วัดกลางบางแก้ว จ.นครปฐม ตามตำราเขียนไว้ว่า "ยาจินดามณี" เป็นยาที่ทรงคุณวิเศษในทางบำบัดรักษาโรคร้ายนานาชนิด ตลอดจนโรคอันเกิดจาก "เคราะห์กรรม" บันดาลให้เคลื่อนคลายหาย และทุเลาเบาบางลงไป แม้ยามจะสิ้นลมก็ยังมีโอกาสสั่งเสียบอกเล่าได้ ด้วยคุณวิเศษดังกล่าวนี้เอง เมื่อผู้ใดมีอยู่ หรือได้กินก็จัดว่าเป็นผู้ที่มีวาสนา เพราะเป็นของทำยากหายาก จึงเรียกกันว่า "ยาวาสนา" ซึ่งเป็นคำยกย่องเรียกกันภายหลังตามกิตติคุณวิเศษของ "ยาจินดามณี" (คัดรอกมาจากหนังสือ หลวงปู่บุญ พระพุทธวิถีนายก จัดทำโดยมูลนิธิพระพุทธวิถีนายก (หลวงปู่บุญ - หลวงปู่เพิ่ม) วัดกลางบางแก้ว)
วันพฤหัสบดีที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2566
พระท่ามะปราง หรือ พระเงี้ยวทิ้งปืน เนื้อชินเงิน พระพิมพ์นี้พบครั้งแรกที่ กรุวัดท่ามะปราง จ.พิษณุโลก และต่อมาได้พบอีกหลายกรุ เช่นกรุวัดพระบรมธาตุ กรุวัดเจดีย์ยอดทอง กรุวัดอาวาสน้อย กรุวัดพิกุล เป็นต้น ในสมัยรัชกาลที่๕ ชาวจีนที่ก่อกบฏถูกทางการจีนปราบปราม จึงพากันหนีมารวมตัวกันที่เมืองพรวน เพื่อเตรียมเข้าตียึดเมืองหลวงพระบาง คนเหนือเรียกคนจีนพวกนี้ว่า "ฮ่อ" หรือ "เงี้ยว" ทางการได้เกณฑ์ชาวเมืองพิษณุโลก และอีกหลายเมืองไปช่วยปราบปราม จนได้รับชัยชนะ คนที่ไปรบในครั้งนั้นได้รับแจกพระพิมพ์ จากกรุวัดท่ามะปราง ติดตัวกันคนละองค์ ปรากฏว่าผู้ที่มีพระกรุวัดท่ามะปรางติดตัวนั้น พวกเงี้ยวไม่สามารถทำอันตรายได้ จนพวกเงี้ยวตกใจเกิดความเกรงกลัว ต้องทิ้งอาวุธแตกตื่นหนีเอาตัวรอด และพ่ายแพ้ไปในที่สุด จึงเรียกขานพระชุดนี้ว่า "เงี้ยวทิ้งปืน" ซึ่งเด่นเรื่องคงกระพันมาก พระท่ามะปราง เป็นแบบศิลปสุโขทัย หมวดวัดตะกวน ส่วนใหญ่ที่พบเป็นเนื้อชินเงิน รองลงมาเป็นเนื้อดิน เนื้อว่าน และเนื้อชินสนิมแดง สำหรับเนื้อที่ได้รับความนิยมสูงสุดคือเนื้อชินเงิน.
วันพุธที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2566
พระพุทธชินราชใบเสมา พิมพ์ใหญ่สนิมแดง กรุวัดพระศรีรัตนมหาธาตุมหาวิหาร จังหวัดพิษณุโลก ที่ประดิษฐาน "พระพุทธชินราช" พระพุทธรูปอันงดงามที่สุด คู่บ้านคู่เมืองมาตั้งแต่ปี พ.ศ. ๑๙๐๐ ในสมัยพระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎก หรือพระเจ้าลิไท หรือพระมหารรมราชาลิไท แห่งราชวงศ์พระร่วง เมื่อครั้งมาครองเมืองพิษณุโลก สำหรับพระพุทธชินราชใบเสมานั้น เข้าใจว่า พระมหารรมราชาลิไท เป็นผู้สร้างไว้เช่นกัน พระที่ลงในวันนี้เป็นพิมพ์ใหญ่ฐานเตี้ย มีสนิมแดงเต็มองค์ ตามทฤษฎีต้องว่าพระองค์นี้แก่ตะกั่วจึงเกิดสนิมแดง แต่มีอีกตำราที่น่าเชื่อถือบอกว่า สนิมแดงนั้นเกิดจากอ๊อกไซต์ของปรอท ส่วนสนิมตะกั่วนั้นเป็นสีดำ ลงไว้ให้เป็นข้อมูลครับ.
วันอังคารที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2566
เขี้ยวเสือหลวงพ่อปาน วัดบางเหี้ย ตามตำราว่าเสือหลวงพ่อปานมีช่างแกะอยู่สองสำนัก คือสำนักของช่างนิล และช่างมา ส่วนใหญ่ช่างจะแกะเขี้ยวขนาดใหญ่ที่กลวงเป็นเสืออ้าปาก และแกะเขี้ยวขนาดเล็กเป็นเสือหุบปาก ทั้งเสืออ้าปาก และหุบปากยังแบ่งออกเป็นเสือสามเล็บ และสี่เล็บอีกด้วย เสือของหลวงพ่อปานเส้นจารจะลึก และคมชัด ถ้าเขี้ยวนั้นไม่เคยผ่านการล้างทำความสะอาด ตามล่องส่วนลึก รวมถึงร่องของเส้นจาร เมื่อใช้กล้องขยายกำลังสูงส่องดู จะเห็นเกล็ดลักษณะเหมือนแคลไซต์ฝังอยู่ เช่นตัวที่ลงให้ชมในวันนี้เป็นต้น.
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)





















































